moderator: Dejan Ilić
uczestnicy: Azra Akšamija / Gayatri Chakravorty Spivak / Paul Scheffer / Tigran Mansurian
Pojęcie „europejskości” obejmuje różne wspólnoty: narodowe, lokalne, religijne. Często jednak definiowane jest w zależności od potrzeby chwili, w wielu przypadkach politycznej lub ekonomicznej. Definicje arbitralnie wyznaczają intelektualne, kulturowe i obyczajowe standardy, a w rezultacie tworzą abstrakcyjny, promowany odgórnie charakter europejski, który nie pokrywa się z indywidualnym doświadczeniem.
Pytanie o to, kim jest dziś obcy w Europie, nie jest więc jedynie pytaniem o europejskie współistnienie kultur i religii czy o strategię przyjmowaną wobec imigrantów. To pytanie o różne kategorie „europejskości” konstruowane przez samą Europę. W pytaniu tym zawiera się problem wykluczenia niektórych kultur, subkultur i tradycji z narzuconego nam wspólnego dziedzictwa. Paradoksalnie obcym w Europie może poczuć się osoba pochodząca z terenów uznawanych za rdzennie europejskie.
Czy „europejskość” jest tylko intelektualnym konstruktem?
Podczas dyskusji chcielibyśmy przyjrzeć się zagadnieniu europejskiej różnorodności, nie tylko w kontekście różnic etnicznicznych czy religijnych, ale też subkulturowych, kompetencyjnych i pokoleniowych, a także zastanowić się, dlaczego pojęcie multikulturalizmu ma tak wielu krytyków wśród zwolenników Europy wielokulturowej i jak w praktyce powinna realizować się tolerancja dla „Innego” oraz jak polityka kulturalna może pomóc we wspieraniu koegzystencji różnych kultur w obrębie Europy.
