Krzysztof Wodiczko

AAA

Data i miejsce urodzenia: 1943, Warszawa

Miejsce zamieszkania: Warszawa, Polska / Boston, Nowy Jork, Stany Zjednoczone

Dziedzina: sztuki plastyczne, teoria sztuki

Udział w EKK: uczestnik dyskusji

Artysta wizualny, teoretyk sztuki. Propaguje idee projektowania i sztuki zaangażowanej w problemy współczesnej cywilizacji. Podczas Europejskiego Kongresu Kultury weźmie udział w dyskusji "Zagubieni w kulturze".

W działalności Wodiczki ważna jest przede wszystkim animacja demokratycznego dyskursu. Artysta porusza te kwestie, o których – jak sam podkreśla – nie każdy może mówić i nie każdy chciałby słuchać. Uważa, że zagadnienia artystyczne i estetyczne muszą iść w parze ze społecznymi.

„Nasze rozumienie Europy jest wyprane z krytyki Europy.”

Większość jego prac ma charakter performatywny – to instrumenty, pojazdy i projekcje. Wiele z nich anektuje publiczną przestrzeń. Jedna z wcześniejszych prac „Pojazd” (1973) - platforma skonstruowana tak, by poruszała się wolniej niż idący nią pieszy, była krytyką współczesnej wizji postępu.

Frapują go tematy inności, obcości, alienacji i wykluczenia. Pod koniec lat 80. zaprojektował słynny, przydatny w życiu na ulicy „Pojazd dla bezdomnych”, na początku kolejnej dekady skonstruował, przeznaczoną dla imigrantów, „Laskę tułacza”. Na Biennale Sztuki w Wenecji w 2009 roku wewnątrz polskiego pawilonu pokazał projekcję „Goście” z sylwetkami i głosami imigrantów czyszczących wirtualne okna. Inne słynne projekcje Wodiczki miały wymiar monumentalny i również komentowały palące kwestie społeczne. Na budynek Ambasady Afryki Południowej w Londynie „rzucił” obraz swastyki, jako wyraz sprzeciwu wobec polityki apartheidu (1985), na pomnik Colleoniego z dziedzińca warszawskiej ASP – projekcje odnoszące się do sytuacji Polski: czołg, szkielet konia i milicyjną pałkę (1986), na pomnik upamiętniający tragedię w Hiroszimie – wizualną prezentację z głosami ofiar (1999), na budynek El Centro Cultural w meksykańskiej Tijuanie – projekcję z wyzyskiwanymi kobietami i ofiarami seksualnej przemocy (2001), a na budynki Denver, Liverpoolu i Warszawy słowa i głosy współczesnych weteranów wojen w Iraku i Afganistanie (2008-2010).

Wodiczko studiował w latach 60. wzornictwo przemysłowe na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1977 roku wyjechał z Polski, najpierw do Kanady, potem do Nowego Jorku i Bostonu. Wykładał na wielu światowych uczelniach, między innymi w École Nationale Supérieure des Beaux Arts w Paryżu, nowojorskich Cooper Union School of Art i California Institute of Arts. Szefował Center for Advanced Visual Studies w Massachusetts Institute of Technology. Obecnie jest profesorem programu Art, Design and Public Domain na Uniwersytecie Harvardzkim.
 

odsłuchaj zawartość strony wersja do druku

TAGI: Zagubieni w kulturze