Dubravka Ugresic

AAA

Data i miejsce urodzenia: 1949, Kutina, Chorwacja

Miejsce zamieszkania: Amsterdam, Holandia

Dziedzina: literatura

Udział w EKK: Rada Kongresu

Należy do najbardziej znanych współczesnych pisarek i eseistek pochodzących z byłej Jugosławii. Współpracuje z największymi dziennikami europejskimi (jej teksty często pojawiają się też w „Gazecie Wyborczej”). W swoich artykułach analizuje dzieje kultury, demaskuje obłudę polityków i wynaturzenie massmediów.

„Wszyscy jesteśmy nacjonalistami.”

Z wykształcenia jest literaturoznawczynią i rusycystką. Jako naukowiec specjalizuje się w awangardzie rosyjskiej. Tłumaczyła też rosyjskich poetów na chorwacki. Przez dwadzieścia lat (do 1993) pracowała na Wydziale Teorii Literatury Uniwersytetu Zagrzebskiego. Po wybuchu wojen w byłej Jugosławii głośno krytykowała i serbski, i chorwacki nacjonalizm. Jej antywojenne wystąpienia wywołały agresywną krytykę polityków, dziennikarzy i intelektualistów wspierających nacjonalistycznie nastawione władze. W 1993 roku wyemigrowała z Chorwacji. W Chorwackich mediach nazywano ją „wiedźmą” i „zdrajczynią”. Dziś mieszka w Holandii i nadal bada wzajemne, narodowe i etniczne uprzedzenia, fobie oraz stereotypy. Jest zapraszana z wykładami na europejskie i amerykańskie uniwersytety.

Wydała m.in. „Forsowanie powieści-rzeki” (1992), „Amerykański fikcjonarz” (1993), „Muzeum bezwarunkowej kapitulacji” (2002), „Ministerstwo bólu” (2006). W swojej twórczości przenikliwie przedstawia doświadczenie emigracji i obcości, analizuje mechanizmy narastania konfliktów, wielokrotnie i na różne sposoby bada temat „jugonostalgii”, tęsknoty za Jugosławią sprzed rozpadu. Jeden z najważniejszych tytułów Ugresic to „Kultura kłamstwa” (1998) – zbiór esejów, w których rozprawia się z bałkańskimi nacjonalizmami. Jej książki przetłumaczono na ponad 20 języków. Otrzymała za nie wiele wyróżnień, m.in. Nagrodę Henryka Manna i Nagrodę im. Charlesa Veillona przyznawaną za najlepsze europejskie eseje.

odsłuchaj zawartość strony wersja do druku

TAGI: Rada ECC, literatura