Alan Parker

AAA

Data i miejsce urodzenia: 1944, Londyn, Wielka Brytania

Miejsce zamieszkania: Londyn, Wielka Brytania

Dziedzina: film

Udział w EKK: Komitet Honorowy

Laureat Złotej Palmy, dwukrotnie nominowany do Oscara, umieszczany jest na liście stu najbardziej wpływowych ludzi kina. Powiada, że nie rozumie, dlaczego reżyser miałby przez całe życie kręcić dwadzieścia wersji tego samego filmu. Właśnie dlatego uprawia żonglerkę gatunkami  i drąży rozmaite tematy. Ma w dorobku  fabuły z elementami kryminału, komedie, filmy muzyczne, a także animowane.

„Współczesne kręcenie filmów dla dzieci poniżej 20. roku życia jest dość ograniczające.”

Do jego najgłośniejszych tytułów należą m.in. debiutancki „Bugsy  Malone”  (1975) – pastiszowa historia gangsterska z czasów prohibicji, oparty na faktach „Midnight Express” (1978), muzyczna „Sława” (1980), „Harry Angel” (1987) – thriller nawiązujący do kina noir oraz ekranizacja musicalu Andrew Lloyda Webbera „Evita” z Madonną i Antoniem Banderasem (1996). Nakręcił też „Ptaśka” według bestsellerowej powieści Williama Whartona (1984) i, dziś już klasyczną w swym gatunku,  „Ścianę” (1981), animowany obraz rozwijający wątki słynnego albumu „The Wall” grupy Pink Floyd.

Parker sięgnął po sądowe akta z amerykańskiego południa lat 60., tworząc przejmujący film o rasizmie, „Mississippi w ogniu” (1988). Ze szczyptą humoru przedstawiał  społeczne problemy współczesnej Irlandii w „The Commitments” (1991) – z filmu pochodzi znana fraza o tym, że Irlandczycy są Murzynami Europy.  „Droga do Wellville” (1993) to dla odmiany rzadka okazja zobaczenia Anthony’ego Hopkinsa w komediowej roli –  Parker naśmiewał się w niej z narodzin mody na tężyznę fizyczną i zdrowy tryb życia.

Bez względu na to, czy robi filmy rozrywkowe, czy zaangażowane społecznie dramaty, Parker dba o estetyczną stronę swoich produkcji. Współpracuje z operatorem Michaelem Seresinem. Razem gościli na Camerimage, gdzie dostali dwie Złote Żaby dla duetu reżyser-operator (2007). Na łódzkim festiwalu Parker został też uhonorowany nagrodą dla reżysera obdarzonego szczególną wrażliwością wizualną (2008).

Od lat ruga krytyków filmowych, recenzentom poświęcił nawet zgryźliwy film dokumentalny. Jest autorytetem w brytyjskiej kinematografii (prezesował  British Film Council). W 2001 roku za swoje osiągnięcia otrzymał tytuł szlachecki.

odsłuchaj zawartość strony wersja do druku

TAGI: film, wielka brytania,