Chantal Mouffe

AAA

Data i miejsce urodzenia: 1943, Charleroi, Belgia

Miejsce zamieszkania: Londyn, Wielka Brytania

Dziedzina: filozofia, socjologia, politologia

Udział w EKK: uczestnik dyskusji

fot. archiwum prywatne

Chantal Mouffe zaliczana jest do postmarksistowskich krytyków neoliberalnej demokracji. Jej poglądy kształtowały się w trakcie studenckiego buntu 1968 roku. Surowo oceniając współczesne życie polityczne (globalizację, przesuwanie się lewicy w stronę centrum, technokrację), uchodzi za tę, która rozwikłała zagadkę populizmu w Europie: jej zdaniem zanik różnic między partiami powoduje, że ludzie tracą do nich zaufanie i pozostawieni sami sobie, dają się skusić organizacjom skrajnym.

„Można uzdrowić współczesną demokrację, przywracając do sfery publicznej otwarty konflikt społeczny.”

Uśmierzaniu problemów w życiu społecznym przeciwstawia koncepcję demokracji agonistycznej, zgodnie z którą konflikty oraz spory ideowe, zwłaszcza w gospodarce, stanowią prawdziwą wartość. Wykładnią tych poglądów była najgłośniejsza książka Mouffe, napisana wspólnie z Ernesto Laclau „Hegemonia i strategia socjalistyczna” (1985).

Mouffe jest związana z University of Westminster, gdzie pełni funkcję profesora w Centrum Studiów nad Demokracją. Gościnnie wykłada też na wielu europejskich oraz amerykańskich uczelniach. Należy do korespondencyjnych członków paryskiego Collège International de Philosophie. W Polsce, oprócz „Hegemonii i strategii socjalistycznej”, wydano także jej „Paradoks demokracji” (2005) i „Polityczność. Przewodnik Krytyki Politycznej” (2008).

odsłuchaj zawartość strony wersja do druku