Umberto Eco

AAA

Data i miejsce urodzenia: 1932, Alessandria, Włochy

Dziedzina: filozofia, literatura

Udział w EKK: Komitet Honorowy

Filozof, eseista, pisarz. Zasłynął jako twórca nowego prądu w semiotyce, skupiającego się na kodach kultury popularnej. Semiotyka Eco otworzyła drogę do nowych studiów w zakresie estetyki. Komiks, prasa kolorowa, uliczna reklama – wraz z opublikowaniem „Nieobecnej struktury” w 1968 roku kultura masowa stała się przedmiotem filozoficznej analizy. W swojej teorii Eco otwiera dzieło popkulturowe: ujawnia skomplikowane systemy znaczeń tam, gdzie wcześniej widziano jedynie miałką rozrywkę. Zajmuje się również teoriami komunikacyjnymi i antropologią dwudziestowiecznych mediów. Prywatnie jest zapalonym mediewistą.

„Teraźniejszość znam wyłącznie z ekranu telewizyjnego, natomiast średniowiecze – bezpośrednio.”

Szerszy rozgłos zdobył jako autor powieści i esejów. Jego „Imię róży” (1980) czy „Wahadło Faucaulta” (1988) łączą erudycję historyka i filozofa z wyobraźnią pisarza przygodowego. Scholastyczne filozofie średniowiecza, wiedza tajemna i mistyka ujęte są w nich w ramy powieści sensacyjnej i kryminału. Sam Eco stwierdził w jednym z wywiadów, że urodził się po to, by „penetrować symboliczne lasy zamieszkane przez jednorożce i gryfony”. Jego książki beletrystyczne natychmiast stają się bestsellerami, z łatwością przenikają do kultury masowej. Dość powiedzieć, że jeden z utworów zespołu Iron Maiden – „Sign of the Cross” opiera się na powieści „Imię róży”.

Jest laureatem licznych nagród międzynarodowych, m.in. Prix Médicis étranger (1982), Marshall McLuhan Award (1985), Golden Cross of the Dodecannese (1986), Crystal Award (1999), Austrian State Award for European Literature (2002).

odsłuchaj zawartość strony wersja do druku