Hubert Czerepok

AAA

Data i miejsce urodzenia: 1973, Słubice

Miejsce zamieszkania: Warszawa

Dziedzina: sztuki wizualne

Udział w EKK: kurator wydarzenia

fot. archiwum prywatne

Artysta wizualny, twórca obiektów, instalacji i filmów. W swoich pracach bada związki pomiędzy przedmiotami codziennego użytku, miejscami użyteczności publicznej a ludźmi, którzy te rzeczy i obiekty wykorzystują. I często robi to w sposób ironiczny albo posługując się absurdalnym humorem. W instalacji „Pokój telewizyjny” (1999) dwójka ludzi przysypiała przed telewizorem, w „Zestawach rekreacyjnych” (2000) wykorzystał pospolite urządzenia i przedmioty, m.in. solarium i grill.

„Nawet będąc w kontrze, artysta jest częścią systemu. Kontrkultura zawsze w końcu zostaje kulturą.”

Jego sztuka często ingeruje w przestrzeń publiczną oraz wykorzystuje i przetwarza elementy współczesnej kultury wizualnej. Czerepok „operuje” przekazami medialnymi, jak w projekcie „Dziwni turyści” (2007), którego podstawą stał się, udokumentowany przez ufologów, przypadek spotkania Jana Wolskiego z kosmitami w Emilcinie w 1978 roku. Świeżym okiem patrzy na miejsca takie jak publiczne instytucje kultury. W filmie „Biblioteka” (2003) obszar służący do pracy stawał się przestrzenią wypoczynkową. Z kolei w instalacji „Everything is Fine” (2003) galeria zamieniała się w pełne komputerów biuro. W tej ostatniej pracy stawiał też pytania o sposób funkcjonowania sztuki w społeczeństwie. Do tych zagadnień nawiązywał w stworzonej wspólnie z Sebastianem Menedezem grze planszowej „Survivors of the White Cube” (2003-2004). W tytułowym białym kubiku trzeba było, poznając jego mechanizmy, utrzymać się na rynku sztuki. „Artysta gra z widzem, z innym artystą, kuratorem i kurator gra z kuratorem... I tak dalej. W kubiku praca wre.” – mówił Czerepok.

W 1999 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Poznaniu. Razem ze Sławkiem Sobczakiem prowadził poznańską Galerię ON (1998-2001), a wspólnie ze Zbigniewem Rogalskim, działał w artystycznym tandemie Magisters (2000-2002). Był stypendystą m.in. National Academy of the Arts w Oslo, Jan van Eyck Academy w Maastricht i Higher Institute for Fine Arts w Antwerpii.

W ramach Europejskiego Kongresu Kultury jest, razem z Katarzyną Roj, kuratorem wystawy „Jutro nie umiera nigdy”.
 

odsłuchaj zawartość strony wersja do druku