Bazarnik&Fajfer

AAA

Data i miejsce powstania: 1999, Kraków

Siedziba: Kraków

Dziedzina: literatura, liberatura

Udział w EKK: artysta

fot. Jerzy Szot

Katarzyna Bazarnik i Zenon Fajfer zajmują się liberaturą – nowym gatunkiem literackim, w którym materialna forma książki jest – tak samo jak tekst – przekaźnikiem treści. Termin i założenia liberatury wymyślił Zenon Fajfer i ogłosił je w 1999 roku w eseju-manifeście „Liberatura. Aneks do słownika terminów literackich”. W czasie Europejskiego Kongresu Kultury poprowadzą warsztaty liberackie w ramach projektu Czytelnia.

„Liberatura to wolność. To literatura nie spętana ograniczeniami narzuconymi przez reguły, kanony, krytyków.”

Wydali m.in. trójksiąg „Oka-leczenie” (2000-2009) i „(O)patrzenie” (2003) – pierwsze książki określane mianem liberatury. Prowadzą autorską serię wydawniczą w wydawnictwie Korporacji Ha!art, a także krakowską Czytelnię Liberatury w Małopolskim Instytucie Kultury. Jako duet Zenkasi prowadzą eksperymentalny teatr, w którym wykorzystują swoje literacko-formalne fascynacje.

Katarzyna Bazarnik na co dzień pracuje w Instytucie Filologii Angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie zajmuje się teorią literatury, liberaturą i twórczością Jamesa Joyce’a. Jest autorką monografii „Joyce and Liberature” (2011) i numerów „Literatury na Świecie” poświęconych twórczości J. Joyce’a (2004) i B.S. Johnsona (2008). Przełożona przez nią powieść B.S. Johnsona „Nieszczęśni” otrzymała wyróżnienie na Targach Książki we Wrocławiu (2008). Swoimi publikacjami i wystąpieniami na polskim i międzynarodowym forum naukowym wprowadziła zagadnienie liberatury na grunt akademicki.

Zenon Fajfer oprócz wizualno-przestrzennych strategii kształtowania tekstu, wypracował własną formę literacką nazwaną wierszem emanacyjnym. Technika ta wprowadza do poezji dodatkowy, ukryty wymiar tekstu, zapraszając czytelnika do aktywnego współuczestnictwa. Jest także twórcą poezji kinetycznej i graficznej (poematy-znaki).

odsłuchaj zawartość strony wersja do druku