kongres / wydarzenia

10x10: Tam się spotkamy

Ivana Komanická

wystawa / instalacja

8-11 września Pawilon Czterech Kopuł

informacje o biletach

fot. János Sugár, Wash Your Dirty Money With My Art,  Budapeszt 2008. Courtesy of the artist

W ramach projektu 10x10 Ivana Komanická, mieszkająca w słowackich Koszycach filozofka i teoretyczka sztuki przedstawi prace artystów z Wiednia, Słowacji, Węgier i Niemiec.

Harmonogram wystawy:

Piątek, 9 września, godz. 13.30-15.00, sala warsztatowa w Wytwórni Filmów Fabularnych
Konferencja Free International University Amorbach
Anna Tretter, U We Claus i ich gość Tammo Seppelt

Codziennie, piątek - niedziela, 9-11 września, godz. 7:00 rano, Ogród Japoński
U We Claus, „Ofiarowanie Poczwórnej Mandali Bodhisattva Green Tara”

Codziennie, piątek - niedziela, 9-11 września 11.00-15.00, dziedziniec Pawilonu Czterech Kopuł
Michal Murin i Milan Adamčiak, Miejsce Pracy i Spotkań

THE FREE INTERNATIONAL UNIVERSITY AMORBACH (2011) - Grupa pracująca w oparciu o interdyscyplinarne zasady Beuysowkiego The Enlarged Concept of Art, w skład której wchodzą artystka konceptualna Anna Tretter (1956, Niemcy) oraz artysta i pisarz U We Claus (1958, Niemcy), który pracował z Josephem Beuysem nad wieloma projektami, m.in. „7000 Eichen”.

Wiedeński kolektyw oparty na wspólnych wartościach, doświadczeniu, edukacji i historii, w skład którego wchodzą Eduard Freudmann (1978, Austria), Ivan Jurica (1972, Słowacja) and Ivana Marjanovič (1979, Serbia). Ich praca skupia się nad związkami, które łączą sztukę i politykę, właściwie na stosunkach władzy w kontekście społecznym, strategii wykluczeń i relacji w procesach produkcji.

Od 2005 roku Michal Murin (1963, Słowacja), artysta konceptualny i artysta dźwięku, a także performer, tworzy rozległy projekt społecznej rzeźby o muzyku, teoretyku i artyście wizualnym Milanu Adamčiaku (1946, Słowacja). Praca Murina składa jest połączeniem opieki społecznej, adaptacji, produkcji filmów i wystaw, wykorzystuje strategie galeryjne i aukcyjne. Z pieniędzy, które zgromadził zakupił “mały domek” dla artysty w listopadzie zeszłego roku.

„Wash your dirty money with my art” należy do cyklu ostatnich prac szablonowych w rodzaju graffiti, w której artysta konceptualny i filmowiec János Sugár (1958, Węgry) testuje granice wolności słowa w przestrzeni publicznej. Jego zainteresowanie sztuką graffiti zaczęło się w początkach lat 90. W „Graffiti-saving” (1993) próbował namówić władze do odlania starego graffiti w brązie, by tym samym ochronić je przed ruchem antygraficiarskim. Sugár brał udział w wielu narodowych i międzynarodowych wystawach od połowy lat 80., w 1992 w documenta IX, Kassel czy w 1996 Manifesta I, Rotterdam.

Ivana Komanická o wystawie „Tam się spotkamy”:

„See you there” („Tam się spotkamy”) odpowiedzą ci, którzy na pracę  „A Trip to the Imperial Capital” („Podróż do stolicy imperium”) popatrzą w kontekście turystyki kongresowo-kulturalnej. Grupa wiedeńskich artystów – Eduard Freudmann, Ivan Jurica and Ivana Marjanović – podjęła się krytycznej analizy neokolonialnych aspiracji przejawianych przez kapitał prywatny w Europie Środkowej po 1989 roku, kiedy to historia i geografia tej części kontynentu została zawłaszczona i na nowo napisana przez organizacje w rodzaju Fundacji Sorosa, Transit czy Erste. Efektem tej ingerencji była nie tylko nowa (re)prezentacja sztuki, ale także zmiana sytuacji życiowej tworzących tu artystów, odtąd na co dzień borykających się z budżetowymi ograniczeniami przy organizacji wystaw, indywidualizmem wynikłym z systemu stypendialnego opartego na zasadach konkurencji, wymogiem skrajnej elastyczności, oraz przede wszystkim z oczekiwaniem, że będą oni pracować bez wynagrodzenia. Język sfery społecznej został zaprzęgnięty przez biznes w służbie generowania nowych zysków.

Wystawa poświecona jest kwestiom nierówności społecznych i niesprawiedliwości (re)produkowanej w obrębie współczesnego świata sztuki; podnosi ona także temat artystów jako grupy społecznej szczególnie podatnej na zubożenie, wykluczenie i przemoc. Narzędziem krytycznym dającym odpór neoliberalizmowi stała się w niej idea praw człowieka. Współczucie i solidarność, traktowane jako alternatywa dla władzy pieniądza, to sedno beuysowskiego projektu wolnego uniwersytetu międzynarodowego, czyli miejsca badań, współpracy i komunikacji, które w zamyśle ma służyć nie tylko jako uzupełnienie państwowego systemu edukacji, ale także powinno prowadzić kampanię na rzecz równości w prawie. Niemiecki artysta U We Claus, który pracował z Beuysem przy projekcie documenta w Kassel, sadząc 7 tysięcy dębów, w czasie trwania Kongresu codziennie rano uprawiać będzie w Ogrodzie Japońskim medytację „Mandala Offering of the Green Thara” („Ofiarowanie mandali Zielonej Tarze”). Jego współpracowniczka z założonego w 2011 roku Wolnego Uniwersytetu Międzynarodowego w Amorbach, Anna Tretter pokaże archiwum Ericha Evertha – zapoznanego intelektualisty i teoretyka mediów z czasów Republiki Weimarskiej, który jako dziennikarz otwarcie krytykował nazizm. Artystka będzie też prowadzić rozmowy z prawnukiem Evertha.

Naruszanie praw człowieka w Europie Środkowej często bywa ignorowane, co wynika po części ze słabości istniejącego tu systemu prawnego, a po części z tego, że w wielu obszarach życia społecznego zaznacza się coraz silniejsza obecność i władza podmiotów prywatnych. Jesteśmy oto świadkami pojawiania się coraz to nowych form podmiotowości prawnej z pogranicza prywatno-publicznego, czego przykładem może być funkcja komornika, który w ramach procesów z zakresu prawa cywilnego przejął wiele obowiązków spoczywających dotąd na sądzie. Kiedy słowacki artysta Milan Adamčiak stracił pracę i popadł w tarapaty finansowe, komornik szybko go wywłaszczył i pozbawił domu. W obliczu nieistniejącego zabezpieczenia prawnego dla artystów znajdujących się w trudnym położeniu inny artysta ze Słowacji, Michal Murin wcielił się w postać „galernika” orędującego w sprawie artysty/przyjaciela, którego projekt dotyczący altruizmu opisał w kategoriach art-truizmu.

Niedawny proces wytoczony węgierskiemu artyście Jánosowi Sugárowi, w efekcie którego skazano go pięć miesięcy więzienia w zawieszeniu na dwa lata pod pretekstem wandalizmu (był autorem graffiti krytykującego finansowanie prywatnych instytucji artystycznych z pieniędzy publicznych), jest wymownym dowodem na to, że artysta ma zapewnioną wolność oraz ochronę prawną dopóty, dopóki nie zajmuje się problemem kapitału. Wrocławscy goście będą mieli okazję zobaczyć zrekontekstualizowaną pracę Sugara „Wash your dirty money with my art” („Wypierzcie wasze brudne pieniądze moją sztuką”).

Ivana Komanická

Artyści: Janos Sugar, Michal Murin i Milan Adamčiak, Wolny Uniwersytet Międzynarodowy w Amorbach – Anna Tretter i U We Claus, wiedeńska grupa artystyczna pracująca w oparciu o wspólnie wyznawane wartości, praktyki, studia i historię – Eduard Freudmann, Ivan Jurica, Ivana Marjanovic.

Kuratorka: Ivana Komanická

Na zdjęciu: János Sugár, “Wash Your Dirty Money With My Art”.  Szablon na ścianie siedziby VAM Design Centre, który spowodował wszczęcie sprawy sądowej przeciwko artyście. Budapest , czerwiec 2008. Courtesy János Sugár.